แคมป์ปีนี้สนุกมาก...

ได้เป็นพี่เก่าที่อายุน้อยที่สุดในแคมป์

ได้เจอรุ่นพี่ที่ไม่เจอกันมานานๆ ทั้งพี่นิก พี่ตั้ม พี่ชิ้น พี่หริ พี่หมู ฯลฯ

ได้เห็นน้องๆ โตขึ้น ทำงานได้เยี่ยมยอด ทั้งบิลลี่ และจั๊ม

ได้เห็นเด็กขี้อาย อย่าง รุ่ง รัดถะ น๊อต กลายเปนพี่ใหญ่จอมฮา

ได้เจอน้องชมรมหน้าใหม่ๆ บางคนมาถ่ายรูป บางคนมาเดินเล่น ทุกคนมาเที่ยว

ได้อยู่อย่างอบอุ่นกะชาวโฟโต้ตั้งเกือบอาทิตย์นึง

น่าเสียดาย ที่แคมป์นี้ส่งเสียงดังตอนดึกๆไม่ได้

ยังไม่ได้ร้องเพลงประจำแคมป์โฟโต้เลย เพลงนิดนึงพอ, ใจบางบาง, สัมพันธ์ แล้วก็เพลงไม่บังเอิญ

เฟรนด์ชิป เต็มเล่มอีกเช่นเคย

ได้รับการโวตมุขแป้กสุดเช่นเคย (ปีก่อนได้โวตหล่อสุดควบคู่ไปด้วย ได้ไงไม่รู้!!!)

แต่ปีหน้า จะได้มาแป้กสุดอีกรึเปล่าก็ไม่รู้ ... อนาคตไม่แน่นอน

แคมป์ภูกระดึงปีนี้ ไม่ได้สนุกกว่าแคมป์โฟโต้ปีก่อนๆ

แต่แคมป์ภูกระดึงคราวนี้ ทำให้กรุงเทพเหงาลงไปถนัดตา...